Aus dem Liewen

„Wer nach dem Sinn des Lebens fragt, ist krank“. Den Sigmund Freud war dovun iwwerzeegt, dass ee krank ass, wann ee sech mam Sënn vum Liewen ausernee setzt. Haut ginn d’Meenungen éischter an eng aner Richtung: All Mënsch huet ee Bedürfnis no Sënn. Et geet awer net dorëm, ee Sënn ze sichen oder op een ze waarden, mee e selwer ze konstruéieren. Dobäi ginn et verschidden Niveauen déi eng Roll spillen. Eng dovun ass d'Kohärenz: Dat bedeit, dass ee senge perséinleche Wäerter trei bleift an doduerch d’Gefill vun engem roude Fuedem huet, deen sech duerch d’Liewen zitt. Eng aneren Niveau ass d’Orientéierung, wou et em Ziler an Tëschenziler geet, déi engem d’Richtung am Liewe weisen. Dann kann een och duerch Bedeitsamkeet ee Sënn erliewen. Dat heescht, dass een zum Beispill Deel vun engem wichtege Projet ass oder sech selwer verwierkleche kann. De véierten Niveau ass d'Dozougehéieren. Hei komme Famill, Partnerschaft a Kolleegen an d’Spill. Deel vun enger Grupp ze sinn, kann och zu Sënnerfëllung féieren.