Pop MGMT: Tëschent Ofgrond a YOLO
Den amerikaneschen Duo MGMT war virun zéng Joer verantwortlech fir eng ganz Rei pecheg Teenie-Hymnen. Datt d'Lausbouwen et no zwee méi duerchwuessenen Albumen ëmmer nach drop hunn, stelle si mat "Little Dark Age" ënner Beweis. Hire psychedelesch ugehauchte Retro-Pop klëmmt engem ongehënnert an d'Ouer a suergt fir déi eng oder aner Iwwerraschung.
Mat hirer neier Plack "Little Dark Age" mellen MGMT sech zeréck. Déi zwee US-Museker zerwéiere sech mat enger grousser Louche an der musikalescher Zopp vun de 70er an 80er. Trotzdeem fanne si eng originell Mark, déi duerch den eklekteschen Zirkus duerchschéngt.
De Ben Goldwasser an den Andrew VanWyngarden hate sech et mat hire leschten zwou Placke gemittlech an der Nische vum queesche Weirdo-Pop gemaach. Gutt, dat si hirem Major-Label Columbia Records nach een Album schëlleg waren. Op "Little Dark Age" schénge si de Pop dës Kéier net mat hiren Texter ënnergruewen ze wëllen.
"TSLAMP" ass en Akronym fir "Time Spent Looking At My Phone". De Song ass eng Kritik un all deenen, déi ze vill Zäit domat verbëtzen, op hiren Handy ze glotzen. Musikalesch erënnert dëst Lidd mat senger Calypso-Atmosphär effektiv un eng Zäit, an där nach keen un en Telefon ouni Schnouer geduecht huet.
Zitater aus der Popgeschicht
Bal all Lidd evoquéiert iergendeng Gréisst aus der Popgeschicht - dëse Spagat ass kohärent a geet queesch duerch d'Museksgeschicht. Thematesch héiere mir psychedelesch mä lieblech Melodië mat enger Mëschung aus Kulturpessimismus an dionysescher Celebratioun vum Doud. Doduerch entsteet eng barock Atmosphär, déi tëschent Ofgrond a Liewesfreed balancéiert. Am Lidd "When You Die" kënnt trotz dem seichte Refrain eng besonnesch nihilistesch Vue op d'Welt vun haut zum Ausdrock. Dëse Paradoxon tëschent Form an Inhalt ass eng Charakteristik vum Album.
Den Titeltrack "Little Dark Age" ass dee konsensfäegste Song op der Plack. Mat sengem extrem pechege Refrain eventuell als Kommentar zum Weltgeschéien ze verstoen. MGMT haten 2008 mam spektakulären Album "Oracular Spectecula" op sech opmierksam gemaach: Déi euphoresch Hymnen "Kids" an "Time To Pretend" léise sécherlech och nach a 50 Joer Nostalgie-Knäll bei ville Mënschen aus.
Déi zwee Albumen no "Oracular Spectecular" ware méi duerchwuess. Mä mat "Little Dark Age" weisen MGMT, datt si et nach kënnen. Den Album ass kuerzweileg an en ënnerhält eis. Vläicht kënnt dat am Stéck "Days That Got Away" am beschten eraus. Eng gläichzäiteg spannend an entspanend Geschicht.
An der Mediathéik:
LauschterenMéi zum Thema
Palm: Beach Boys trëfft op Math-Rock
D'Band vu Philadelphia liwwert op hirer neier Plack sëllech verspillten Iddien. Dësen Art-Rock Quartett vu Philadelphia péckt immens vill Iwwerraschungen an hir Musek eran, ouni d'Musek z'iwwerlueden.
Disco, Punk a Feminismus
Den neien Album vun U.S. Girls huet et a sech. Déi amerikanesch-kanadesch Sängerin Meg Remy zervéiert sech am weibleche Pop-Repertoire a wiisst iwwert sech eraus. Clever verpéckt si subversiv Messagen.
Calexico - The Threat That Keeps Us
De Western-Sound aus Arizona ass nach ëmmer do, mä d'Band variéiert méi an dediéiert hirem President e Lidd. Et erkennt een d'Band nach ëmmer erëm, mä d'Palett vun hirem Sound ass däitlech méi breet ginn.
Field Music - Open Here
Politeschen, modernen nord-engleschen Art Rock, deen awer eng Hëtzt vu sech gëtt, wéi wann en aus dem New Yorker Summer '84 wier. Dat ass den neien Disk vu Field Music "Open Here".
